We ontvingen haar met haar boodschappenkarretje waarin ze uitgebreide documentatie had meegenomen in diverse mappen en, zo was er direct een gevoel van herkenning; krantenknipsels en foto’s.
Een secretaresse wordt geacht zaken geheim te houden. Omdat een aantal zaken al verjaard is konden we nog wat nieuwtjes noteren.

Van welpenleidster naar GRC secretaresse
Bij de vraag of zij iets wil vertellen over haar eigen geschiedenis komt er een uitgebreide lijst met tientallen functies en bijbehorende data te voorschijn. We halen daar de belangrijkste momenten uit.
Van 1945-1950 was ik welpenleidster, bewust geen akela, voegt ze daar aan toe.
In 1956 werd ze lid van het KVP-bestuur in Rotterdam en tot op de dag van vandaag is ze nog belangstellend CDA-lid (zonder functie).
Na haar HBS-A opleiding ging ze werken, op een gegeven moment, als secretaresse bij de Algemene Kolen Compagnie. Echter door de opkomst van de olie was er minder handel in kolen, verdween de afdeling Kolen van de AKC en moest ze op zoek naar een andere werkgever.

Met een kruiwagen naar het GRC
Bij haar zoektocht naar een andere werkgever maakte ze handig gebruik van haar politieke kontakten en vroeg de toenmalige wethouder De Vos, "heb je een baantje voor me".
"Makkelijk als je een kruiwagen hebt, maar gebruik ik alleen als het nodig is".
In die tijd heerste er op het stadhuis een open sfeer, alle deuren stonden daar open. Via die kontakten kwam er een gesprek met Brussaard, die net begonnen was en al snel zagen ze elkaar zitten en kwam ze in dienst bij het GRC als secretaresse met veel facilitaire functies daarbij.

Huisvesting van het eerste GRC
In de begintijd moest er nog veel geregeld worden en ze herinnert zich nog hoe geïmproviseerd werd met de aanleg van een belletje. Telefoons waren toen makkelijk te krijgen, helaas de telefoonlijnen waren erg schaars. Dus moesten juffrouw de Waard en Brussaard het doen met 1 telefoonlijn voor 2 telefoontoestellen.
Maar geen probleem, via de huishoudelijke dienst regelde Juffrouw De Waard de aanleg van een extra belletje waarmee Juffrouw De Waard een signaal kon geven aan Brussaard. Doorverbinden bestond (of kon) blijkbaar nog niet.

In het allereerste begin was de huisvesting matig. We zaten toen aan de Wijnhaven in een gebouw met een ruimte die visglas werd genoemd. Niet zo’n succes. Bijvoorbeeld geen dubbele ramen, "ik kreeg er een stijve nek van". Ik herinner me dat er vanwege de herrie zelfs mensen met oorkleppen op liepen.

Veel en hard werken in een goede sfeer.
Wat ik me ook herinner was dat er zeker in het begin veel en hard gewerkt werd. Niet alleen overdag maar ook vaak ‘s avonds. We gingen dan ook vaak ergens eten met R.M.A. Jansen en Hoeneveld. Heel gezellig, maar toen we op een keer expres steeds meer lekkernijen bijbesteld hadden werd het Van den Bergh toch wat te gortig en vond dat het maar afgelopen moest zijn.
Een hartstikke leuke tijd, het maakte niet uit hoe laat je naar huis toe ging.

Ook de borrels waren erg leuk. Er viel altijd wel wat te vieren. Veel medewerkers dronken dan jus d ‘orange. "Ik niet, geef mij maar een borrel.. "

Krantenknipsels als communicatiemiddel
Alom bekend is dat Juffrouw De Waard voor een belangrijk deel communiceerde via krantenknipsels en notities die her en der opgeplakt werden.
Ze heeft een ruime interesse voor veel dingen die in de maatschappij gebeuren en daarom boeken vol met krantenknipsels over alles wat haar interesse heeft.
En het was waarschijnlijk de behoefte om anderen te laten delen in haar belangstelling dat ze de knipsels op borden en ruiten plakte.
Niet iedereen kon dat waarderen. De Reus: ik kan de krant zelf wel lezen…….
Ik knip nog steeds, voegt ze er aan toe.

De relatie met Brussaard
Brussaard was een goede baas en ik vond het jammer dat hij wegging.
Ik heb erg tegen hem opgekeken vanwege z’n kennis, intellect en invloed.
Brussaard heeft hetzelfde sterrenbeeld als ik, namelijk maagd. Daarom pasten we waarschijnlijk zo goed bij elkaar. Ze typeert de maagd met de kenmerken: wetenschappelijk, dienstverlenend, kritisch, op de achtergrond.
In sommige opzichten had ik zaken met Brussaard gemeen. Bijvoorbeeld de behoefte om te studeren heb ik zelf ook. Na m’n HBS-A (5jr) had ik graag economie gaan studeren. Toen kon dat niet. Nu haal ik dat in.

Voor sommige dingen had Brussaard andere gevoelens dan veel andere mensen.
Op het stadhuis hadden in die tijd belangrijke managers een eigen matje voor de deur van hun kantoorkamer. Ik heb toen bij een sinterklaasfeest een VIP-matje van crêpepapier voor z’n deur gelegd. Het heeft er meer dan een maand gelegen. Het was hem (waarschijnlijk) niet opgevallen.

De relaties tussen mensen waren toen wat formeler dan nu. Zo was het geen gewoonte om elkaar met de voornaam aan te spreken. "Ben ik nog steeds niet voor, je houdt er een afstand door". Het gebrek aan het gebruik van een voornaam werd simpel opgevangen door iedereen aan te spreken met Mevrouw of Heer. Dus waren er maar twee voornamen.

Sollicitaties en sterrenbeelden
Heel veel sollicitatiegesprekken vonden in de beginperiode plaats.
Brussaard vond het vreselijk al die mensen die hij noodzakelijkerwijs door de sollicitaties moest spreken.
Als selectiecriterium was Brussaard erg duidelijk. Bij de sollicitatie was Brussaard vooral op zoek naar B-mensen, die kunnen logisch denken, zei hij. En ik dan? vroeg Juffrouw de Waard (HBS-A).
"Als geheim selectiecriterium hanteerde ik zelf de kennis van de astrologie wat er toe leidde dat er opvallend veel Maagden zijn aangenomen."

De website en reünie
Ik heb zelf geen computer, "daar heb ik geen tijd voor".
Achter de computer laten we zien wat erop de website staat. Ze is erg onder de indruk en zegt dat ze het weekend naar haar broer gaat die een computer heeft. Daar gaat ze uitgebreid kijken.
Ik ben nieuwsgierig wie ik tijdens de reünie nog zal herkennen. Ik ga lekker kletsen met iedereen waar ik het goed mee kon vinden.

Wat deed ze nog meer
De mappen uit het boodschappenkarretje vermelden nog meer. Een indrukwekkende staat van dienst.
Bij de KVP was ik 25 jaar lang secretaris van de afdeling Rotterdam.
Daarna 12,5 jaar penningmeester van het CDA in IJsselmonde.
Jarenlang zitting gehad voor de CDA in de deelgemeenteraad van IJsselmonde
Nu nog secretaresse van het Katholiek Vrouwen Dispuut en ook in het bestuur van de Katholieke Bond voor Ouderen (afdeling Zuid).

Nog goed bij de tijd
Ook volg ik op de Erasmus een cursus hoger onderwijs voor ouderen (HOVO).
Ik heb daar ingeschreven voor eigenlijk teveel onderdelen. Ontzettend leuk vind ik het onderdeel geschiedenis van de geneeskunde.
Minder vind ik het onderdeel Romantiek, daar ben ik twee keer bij in slaap gevallen.