GRC REUNIE

1966 - 1976 Inleiding

In een tijdsbestek van ongeveer 10 jaar kwam de automatisering in Rotterdam in een stroomversnelling terecht.

Op 31 december 1995 viel definitief het doek voor het Gemeentelijk Reken Centrum in Rotterdam en werd zij geďntroduceerd als een nieuwe dochter van het grote Roccade-concern, het vroegere Rijks Computer Centrum.
*herbezinning stedelijke automatisering* . *privatisering*	Een nieuwe start maar ook een einde aan 30 jaar stedelijke automatisering in een autonome en gecentraliseerde vorm waar de gemeente Rotterdam na jaren van herbezinning niet langer mee voort wilde gaan.
	Op zich is een dergelijke keuze van een stedelijk bestuur niet schokkend als men zich realiseert dat Rotterdam zich altijd in haar lange bestuursbestaan heeft moeten richten naar veranderende eisen bij het overschrijden van een nieuwe tijdsdrempel . En "nieuw " staat hier prominent voor de voortrazende en nog lang niet tot stilstand gekomen informatie-technologie
	De gemeente wilde niet langer verantwoordelijk zijn voor uitvoerende taken rondom een belangrijk deel van haar informatieverwerking. Privatisering was de volgende stap om de dienstverlening aan de vrije markt over te laten .
Voor het personeel evenwel was dit besluit ingrijpender en enerverender dan men in eerste oogmerk zou denken. Velen hadden jarenlang loyaal hun beste krachten gegeven voor een unieke tak van dienst en zich sterk met dit bedrijf én met Rotterdam verbonden gevoeld.	gevoelens van weemoed *uniek en karaktervol bedrijf*
Naast onzekerheid over hun verdere toekomst maakte het eveneens gevoelens van weemoed los bij de nu gewezen ambtenaren. En niet alleen bij deze laatsten.
Nog vóór dit historische moment was bij menige ex-medewerker uit haar eerste 10 á 15 jaar van haar bestaan, nog altijd sterk het gevoel aanwezig deelgenoot geweest te zijn van een uniek en karaktervol bedrijf; naar welke richtingen deze ex-medewerkers ook zijn uitgezworven en ongeacht de functies die men bekleedde. Dit bleek overvloedig uit de nog vele bestaande contacten en gesprekken, handelend over het automatiseringsvak tegen het decor van de woelige 60-er en gekke 70-er jaren.
Naast het persoonlijke aspect blijft het, historisch gezien, een uniek ervaringsfeit, dat vele GRC-ers in vrijwel alle fases van de informatie technologie aandeel hebben gehad en als zodanig deze jonge geschiedenis volledig kunnen overzien.
Dit is een samenbindend aspect voor de GRC-reunisten, zoals ook de vele anekdotes dat zijn die voortkwamen uit die eerste ervaringen met begrippen en technieken, die nu zo vanzelfsprekend lijken.

In een tijdsbestek van ongeveer 10 jaar kwam de automatisering in Rotterdam in een stroomversnelling terecht
De verdringing van de ponskaart, de introductie van beeldschermen als terminals en PC’s, het interactief muteren en de eerste netwerken zijn slechts enkele lukrake doch tot de verbeelding sprekende voorbeelden.	*ponskaart, terminals, PC’s* *ontwerpmethodieken, databasestructuren*
De impact was groot op de eenvoudige en doorzichtige organisatievorm, waar afdelingen in goed nederlands nog namen droegen als Machinale Uitvoering, In- en Uitvoergroep en Ontwerpgroep .
Maar ook nieuwe ontwerpmethodieken, kennismaking met databasestructuren en omvangrijke uitbreidingen in het computerpark met IBM en Siemens-apparatuur hervormden het bedrijf in sterke mate, als ook de sterk groeiende behoefte aan nieuwe toepassingssystemen.
impact van automatisering op het dagelijks bestuur groei landelijke samenwerking	Het stedelijk bestuursapparaat werd zich ijlings bewust van de impact van automatisering op het dagelijks bestuur. Na het personeel- en bevolkingssysteem voegden zich al snel meerdere applicaties als het materiaal-, bestuurs-, liquiditeits- en vastgoedsysteem als ook diverse toepassingen voor gemeentelijke diensten als Politie , Havenbedrijf en Grondbedrijf.
	Het kon dan ook niet anders dat de personele bezetting vanaf de startformatie van 27 in 1966 groeide tot 78 in 1970 en reeds 169 medewerkers in het jaar 1974 . De daaruit voortvloeiende ruimtelijke problemen deed het GRC nopen de kleine Wijnhavenpanden in 1968 te verlaten voor het centraal gelegen gebouw De Katshoek aan de Heer Bokelweg om in 1977 definitief naar haar laatste adres te verhuizen aan de Walenburgerweg.
	Het voorgaande zou wellicht de indruk wekken dat het GRC zich alleen intern op Rotterdam richtte. Als rekencentrum van een grote stad als Rotterdam moest zij wel een prominente rol spelen. Dit leidde reeds in 1968 tot samenwerking met het GCEI in Amsterdam en landelijk werd deelgenomen in de Stichting tot Ontwikkeling van de Automatisering bij de Gemeenten, het SOAG. Ook werd het GRC een uitvoeringscentrum voor de regio van Zuid-West Nederland.
Al met al kan geconcludeerd worden dat deze jaren voor de GRC-ers, waarin sommigen bij toeval in de automatisering waren verzeild, zonder meer vormend zijn geweest in hun verdere loopbaan, temeer daar bedrijfs- en automatiseringsopleidingen nog in de kinderschoenen stonden en een grote mate van creativiteit werd vereist

de jaren 80 *standaard pakketten, kostenbeheersing, commercialiteit*	De jaren 80 echter zorgden dat binnen het GRC geen restant van een pioniersgeest meer te vinden was gezien de complexiteit en veelvormigheid van de informatie technologie waar het bedrijf in mee werd gezogen. Het is feitelijk onmogelijk in dit korte verband de explosieve ontwikkeling in deze jaren samen te vatten.
	Standaard pakketten zorgden voor een andere visie op het ambachtelijke maatwerk. Kostenbeheersing en commercialiteit dringen zich in de bedrijfsvoering onverbiddelijk op en deden de geest van het volgende decennium al voelbaar naderen . Accountmanagement en consultancy (let op het angelsaksisch woordgebruik!) zijn even krachtige kernbegrippen van IT geworden naast de traditionele disciplines.
	Het doorzetten in de markt van de minisystemen die het primaat van de klassieke mainframes doorbraken kan eveneens als een zeer invloedrijke ontwikkeling gezien worden.
Tegen de achtergrond van deze technische en organisatorische omwentelingen worden de effecten van langdurige discussies omtrent decentralisatie en winkelnering onbarmhartig zichtbaar, nog extra versterkt als een grote klant als de dienst Burgerzaken het GRC de rug toe keert.

Aan het begin van de 90-er jaren ligt de bijl vlijmscherp geslepen klaar aan de wortels van het "eenzame" GRC maar de contouren van de phoenix zijn al duidelijk herkenbaar. Maar dat is weer een ander verhaal .
Laten we maar eens het stof van meer dan 30 jaar wegblazen en de stukken openen over deze vergeten gilde.

terug

begin

verder

Home

Top